تبلیغات
امام حسن مجتبی علیه السلام - مطالب مرداد 1393
آیا با «ظهور» درهای «توبه» بسته می شود؟
نظرات | ادامه مطلب

منتظر امام زمان(عج)

روایاتی چند درباره بی اثر شدن توبه مقارن ظهور حضرت مهدی (علیه السلام) رسیده است. سۆالی که در این جا مطرح می شود آن است که آیا این روایات با خُلق محمدیِ حضرت مهدی(علیه السلام) مناسبت دارد. با توجه به آن که امام دوازدهم شیعیان بر طبق روایات معتبر، وارث خلق و خو و سیره خاتم الانبیاء(صلی الله علیه و آله) است و پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) دین اسلام را به مدد نرمخویی و دلسوزی خویش گسترش دادند.

به علاوه یکسری از روایات نیز به صراحت با دیدگاه توبه ناپذیری حضرت مهدی (علیه السلام) پس از ظهور در تعارض است. نوشتار پیش رو به بررسی  اجمالی روایاتی می پردازد که ذیل آیه 158 سوره انعام [1] درباره بی اثر شدن توبه پس از ظهور وارد شده است.

 

ایمانی که سودی ندارد

«یَوْمَ یَأْتىِ بَعْضُ ءَایَاتِ رَبِّكَ لَا یَنفَعُ نَفْسًا إِیمَانهُا لَمْ تَكُنْ ءَامَنَتْ مِن قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فىِ إِیمَانهِا خَیرْاً »؛‌

[اما] روزى كه پاره‏اى از نشانه‏هاى پروردگارت [پدید] آید، كسى كه قبلًا ایمان نیاورده یا خیرى در ایمان آوردن خود به دست نیاورده، ایمان آوردنش سود نمى‏بخشد.

در كمال الدین از حضرت صادق(علیه السّلام) روایت شده كه‏ «الآیات هم الأئمة علیهم السلام و الآیة المنتظرة القائم علیه السّلام» یعنی "آیات" عبارت از ائمّه است و "آیت منتظره"، حضرت قائم علیه السّلام است و در روز ظهورش كه با شمشیر به پاخیزد، ایمان كسى كه پیشتر ایمان نیاورده باشد، به وى سود نرساند، گرچه به پدران گذشته وى ایمان آورده باشد.[2]

همچنین آن حضرت فرمودند: مقصود خروج قائم منتظر از ما است. سپس فرمودند: خوشا به حال شیعیان قائم ما كه در حال غیبتش انتظار ظهورش را دارند و در حال ظهورش از او فرمان می برند. آنان دوستان خدایند كه نه ترسى دارند و نه اندوهگین می شوند.[3]

آن روز كه این نشانه ها صورت پذیرد، ایمان آوردن افراد بى‏ایمان و آنها كه عمل نیكى انجام نداده‏اند، پذیرفته نخواهد شد" و درهاى توبه به روى آنان بسته مى‏شود، زیرا توبه و ایمان در آن هنگام، صورت اجبارى و اضطرارى به خود مى‏گیرد، و ارزش ایمان و توبه اختیارى را نخواهد داشت. [4]

در قرآن آیات فراوانی به موضوع توبه و ناامید نشدن از رحمت الهی پرداخته است. در کنار آیاتی که به طور مطلق درباره پذیرش توبه بندگان سخن می گوید، برخی آیات نیز توبه کردن را در شرایط خاصی بی ثمر می داند.

بسته شدن باب توبه در هنگام ظهور از این جهت است که مخالفان وقتی قدرت شمشیر حضرت را می بینند چاره ای جز تسلیم نمی یابند و در این هنگام توبه ای که از سر ناچاری باشد بی فایده است. در واقع قیام حضرت مهدی (علیه السلام) بر ایشان در حکم عذاب الهی است که در همین دنیا بر سر ایشان فرود می آید.

 در این باره به آیات 84 و 85 سوره غافر و سوره نساء ، آیه 17 و18اشاره می شود:



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1393/05/30
زمان : 08:38 ق.ظ
آیا ابلیس اجبار می کند؟!
نظرات | ادامه مطلب


غفلت از ذکر خدا و غرق شدن در لذات دنیا و دلباختگی به زرق و برق آن موجب می شود که شیطان بر انسان مسلّط شود و همواره قرین او باشد و رشته ای در گردنش افکند و هر کجا که خاطر خواه اوست او را ببرد!

انسان موجودی مختار و دارای اراده آفریده شده است که راه خیر و شر در مقابل او گشوده است و اوست که با اختیار خود در مسیر خیر و یا در مسیر شر قدم بر خواهد داشت. در این راستا نقش شیاطین به عنوان موجوداتی که در تلاش برای فریب انسان و منحرف کردن او از مسیر خیر به سوی راه شر هستند نقشی قابل تأمل است. به راستی چگونه انسان مختار است و از سوی دیگر توسط فریب شیاطین از راه راست و خیر منحرف می شود؟! نقش شیاطین در معاملات مختارانه ی انسان چگونه رقم می خورد؟ پاسخ به این قبیل سوالات مساله ی اعتقادی بسیار مهمی را برای انسان واضح و روشن می سازد و آن همان نقش آدمی در تعیین سرنوشت خویش است.

 

همنشینی با شیاطین

غفلت از ذکر خدا و غرق شدن در لذات دنیا و دلباختگی به زرق و برق آن موجب می شود که شیطان بر انسان مسلّط شود و همواره قرین او باشد و رشته ای در گردنش افکند و هر کجا که خاطر خواه اوست او را ببرد! این مساله به طور صریح در آیه ی شریفه ی قرآن مورد تذکر قرار گرفته است:

«هر کس از یاد خدا روی گردان شود شیطانی به سراغ او می فرستیم تا همواره قرین او باشد و آن ها (شیاطین) این گروه را از راه خدا باز می دارند در حالی که گمال می کنند هدایت یافتگان حقیقی آن ها هستند.» (زخرف/36)

براساس این آیه ی شریفه روی گردانی از یاد خدا سبب قرین شدن شیطان با آدمی خواهد بود. در واقع این آیه درصدد بیان این مطلب است که از آن جا که در آیات پیشین این سوره مبارکه، سخن از دنیا پرستانی بوده که همه چیز را بر معیارهای مادی ارزیابی می کنند، در این آیه ی شریفه و آیات بعد از آن یکی از آثار شوم دل بستگی به دنیا که همان بیگانگی از خدا و یاد اوست را بیان می فرماید.

 

استیلای شیطان و قرین بودن او!

واژه ی «نقیّض» در آیه ی شریفه با توجه به مفهوم لغوی آن هم دلالت بر استیلای شیطان دارد و هم دلالت بر قرین بودن آن می کند. در عین حال جمله ی «فهوله قرین» در ادامه ی آیه ی شریفه موکد این معناست که شیاطین از این گونه افراد هرگز جدا نمی شوند. بر این اساس دنیا پرستان که از یاد و ذکر خدای رحمانی که رحمت عامش همگان را فرا گرفته است، رویگردان می شوند و از او غافل می گردند، همنشینی و استیلای شیاطین را برای خویش به ارمغان می آورند!

انسان موجودی مختار و دارای اراده خلق شده است که با انزار و تبشیر پیامبران الهی نسبت به راه خیر و شر آگاهی می یابد و سپس می تواند هر یک از راه های خیر یا شر را برگزیند

بوی جبر می آید؟!

توجه به صدر و ذیل آیه ی شریفه معلوم می دارد که نباید از این آیه درباره ی تسلّط و استیلا و همنشینی شیاطین با انسان، تصور جبر کرد. زیرا این موضوع نتیجه ی اعمالی است که خود آن ها انجام داده اند. هم چنان که آیه ی شریفه در ابتدا تصریح دارد که همنشینی شیاطین پس از آن خواهد بود که انسان از یاد خدا غفلت نماید: « من یعش عن ذکر الرحمان» اعمال دنیا پرستانه انسان و غرق شدن او در لذّات دنیا و آلودگی به انواع گناهان سبب می شود که انسان از خدا بیگانه شود و در این صورت شیاطین بر او تسلّط یابند تا جایی که راه بازگشت بر روی او بسته می شود. چرا که شیاطین و افکار شیطانی از هر سو او را احاطه می کنند و این نتیجه ی خود عمل انسان در ابتدا است. این همان چیزی است که در آیات دیگر قرآن کریم به «تزیین شیطان» و یا «ولایت شیطان» تعبیر شده است. آنجا که می فرماید: «تَاللّهِ لَقَدْ أَرْسَلْنَا إِلَی أُمَمٍ مِّن قَبْلِکَ فَزَیَّنَ لَهُمُ الشَّیْطَانُ أَعْمَالَهُمْ فَهُوَ وَلِیُّهُمُ الْیَوْمَ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ ؛ به خدا سوگند به سوی امت های پیش از تو پیامبرانی فرستادیم امّا شیطان اعمال آن ها را در نظرشان آراست و امروز او ولی و سرپرستشان است و (در سرای آخرت) مجازات دردناکی برای آن هاست.» (نحل /63)



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1393/05/29
زمان : 08:44 ق.ظ
ما عذاب نمی شویم
نظرات | ادامه مطلب

عذاب
گروهی از یهودیان و مسیحیان بر این باورند که چون دوستدار خداوندِ سبحان هستند، عذاب نمی‌شوند: (وَ قالَتِ الْیهُودُ وَ النَّصاری نَحْنُ أَبْناءُ اللَّهِ وَ أَحِبَّاۆُهُ قُلْ فَلِمَ یعَذِّبُکمْ بِذُنُوبِکم ...) (1)


آنان به موازاتِ این ادّعا، بر سه عقیده ی دیگر به قرار زیر هستند:

- «آتش تنها «مسّ و برخوردی» با ما دارد»؛ آن هم، برای ایّامی کم‌شمار و حداکثر هفت یا چهل روز و از سویی دیگر، فقط با گروهِ گوساله‌پرست از یهود، وگرنه دخول در آتش در کار نیست: (وَ قالُوا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلاَّ أَیاماً مَعْدُودَةً ...)(2)

- «بهشت تنها از آن اهل کتاب است و دیگران از آن سهمی ندارند»: (وَ قالُوا لَنْ یدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلاَّ مَنْ کانَ هُوداً أَوْ نَصاری ...)(3)

- «نیاکان ما که پیامبر بودند؛ شفاعتمان را بر عهده می‏گیرند.»

پاسخ قرآن به این شبهه، حول دو محورِ اساسی به قرار زیر است:(4)

1 ـ طلبِ دلیل نقلی و عقلی

قرآن کریم چنین پنداری را غیر برهانی و صرف آرزو می‌داند و از یهودیان و مسیحیان ، دلیلِ نقلی طلبیده و می فرماید : آیا بین شما و خداوند قول و قراری بوده و از خداوند عهدی گرفته اید که عذابتان نکند: (... قُلْ أَتَّخَذْتُمْ عِنْدَ اللَّهِ عَهْداً …) (5)

در جایی دیگر خداوند از آنان برهانِ عقلی می‌طلبد و می فرماید که اگر دلیلی برای اثبات ادّعایتان دارید بیاورید: (... تِلْک أَمانِیهُمْ قُلْ هاتُوا بُرْهانَکمْ إِنْ کنْتُمْ صادِقین) (6)

2 ـ ارائه ی دلیلِ عقلی

در پاسخ به این شبهه که «نیاکان ما که پیامبر بودند؛ شفاعتمان را بر عهده می‏گیرند» خداوند می‌فرماید: چنین نیست که قیامت مانند دنیا باشد. یقیناً در قیامت، هیچ‌ یک از شفاعت، فدیه‌پذیری و نصرت نیست (7): (... وَ لا یقْبَلُ مِنْها شَفاعَةٌ وَ لا یۆْخَذُ مِنْها عَدْلٌ وَ لا هُمْ ینْصَرُون) (8) و شفاعت در آن زمان به اذن و اجازه ی پروردگار است.

امّا در برابرِ ادّعایِ محبّتِ یهودیان و مسیحیان نسبت به خداوندِ سبحان: (... نَحْنُ أَبْناءُ اللَّهِ وَ أَحِبَّاۆُه ...) (9) چهار جدال احسن (10) وارد شده است که به ارائه ی راهکارِ عملی با یهودیان و مسیحیان می‌پردازد.

محبّ خدا بودن دو شرط دارد: حسن فعلی و حسن فاعلی. حسن فعلی، وفا به عهد خویش است و حسن فاعلی، تقواست

این چهار جدال احسن از این قرارند: (11)

- چرا سخنِ فرستاده ی مرا نمی‌پذیرید؟

خداوندِ سبحان به آنان می‌فرماید: اگر شما محبّ من هستید؛ پس چگونه سخنِ فرستاده ی مرا نمی‌پذیرید و با او دشمنی می‌ورزید؟

محبّ خدا کسی است که دوستدارِ دین و پیکِ خدا و پیروِ رسول خدا (صلّی الله علیه و آله) باشد: (قُلْ إِنْ کنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونی یحْبِبْکمُ اللَّهُ ...) (12)

 



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1393/05/29
زمان : 08:41 ق.ظ
چرا گناه و جرم در جامعه زیاد شده؟
نظرات | ادامه مطلب

زندان

پاسداری از پاکی محیط زندگی و سلامت فضای عمومی، یک وظیفه و خواست عموم خردمندان جهان است، اما آلودگی ها فقط گرد و غبار و تولید دود و پخش مواد نفتی در رودخانه و دریا و ریختن زباله های متعفن و فاضلاب در کوچه و خیابان نیست. تولید، تکثیر، پخش و نشر و نمایش مواد آلوده از دیدگاه عقیدتی و اخلافی و اجتماعی که ایمان، عدالت و استقلال جامعه را در معرض خطر قرار می دهد، صدها بار بیشتر از دود و گردو غبار برای جامعه مشکل ایجاد می کند.

جرم و گناه وقتی در منظر و مرئی و در فضای مشترک و عمومی انجام بگیرد، محیط اخلاقی و ایمانی جامعه را آلوده می کند. پیشگیری از گناه، به ویژه گناهان مشهودی که جرم و بزه و جنایت و خلاف شناخته می شود، وظیفه ای اجتماعی است که بر عهده افراد جامعه و دولت و ملت مسلمان و هر اندیشمند دلسوز سعادت و سلامت جامعه بشری است.

 

اجرای عدالت

عدالت، بنیاد و قوام جامعه سالم است که بسیاری از زمینه های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی انحراف ها و جریام را از میان می برد و هنگام بروز موج و انحرافی در جامعه می کوشد تا با بهترین شیوه ممکن حالت اعتدال را به جامعه بازگرداند؛ به گونه ای که به حقوق مشروع افراد و کیان اجتماع لطمه ای وارد نشود. امام علی علیه السلام عدالت را این گونه معنا کرده است: «عدالت هر چیزی را در جای خود می نهد، در حالی که بخشش آن را از جای خود خارج می سازد. عدالت تدبیر عمومی مردم است؛ در حالی که بخشش گروه خاصی را شامل نمی شود».(1)

نگاهی به تاریخ زندگی بشر بیانگر آن است که اجرای عدالت، با کاهش جرم و عدم اجرای عدالت، با افزایش جرم همراه بوده است. در جوامعی که ثروت به صورت تابرابر توزیع شده و در دسترسی به آموزش و پرورش اشتغال و مراقبت بهداشتی برای همگان به صورت مساوی امکان پذیر نمی باشد، نرخ جرایم بالاتر است. از این رو امام علی علیه السلام به سامان رسیدن کار حکومت و بقای آن را در گروی اجرای عدالت دانسته و می فرماید: « هیچ دژی به اندازه اجرای عدالت از حاکمیت پاسداری نمی کند و از سقوط و تهاجم محفوظ نمی دارد».(2)

 



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1393/05/28
زمان : 08:24 ق.ظ
مهمترین بدقولی های انسان به خدا
نظرات | ادامه مطلب

شما در زندگی تا چه اندازه به قول هایی که می دهید پایبند هستید؟ اصلاً قول می دهید؟ تا به حال چندبار زیر قولتان زدید؟

بدقولی، خلف وعده

این ها سوالاتی است که پاسخ به آنها می تواند پازل شخصیتی شما را نشان دهد.


همه مردم، فرقی نمی کند در ایران باشند و یا در کشورهای دیگر، افراد خوش قول را دوست دارند و دلشان می خواهد که به هر نحوی شده با آنها معاشرت کنند و از ارتباط با افراد بدقول نفرت دارند، چرا که تصور آنها این است که آدم های این چنینی هرگز قابل اعتماد نیستند و نمی توان در برنامه های مهم زندگی با آنها شریک شد.

حقیقت این است که اگر تا به حال سعی نکرده اید که به قول ها و وعده هایی که می دهید پایبند باشید و دوستان و اطرافیان، شما را به عنوان یک آدم بدقول می شناسند، این ویژگی منفی می تواند بسیار خطرناک باشد و به رابطه شما با خداوند نیز سرایت کند و چه چیزی بدتر از آن که آدمی در برابر خداوند متعال نیز بدقولی کند و مدام قول بدهد و زیر قولش بزند؟

اگرچه خداوند متعال آن قدر رحیم و بخشنده و مهربان است که در برابر بدقولی های بندگانش صبر دارد و هیچگاه از بنده خود چشم پوشی نمی کند،اما نتیجه بد قولی های زیاد به خداوند آن است که آدمی در برابر شیطان خوش قول می شود، و روزی ندای شیطان را خواهد شنید که:

«و قالَ الشَّیْطانُ لَمَّا قُضِیَ الْأَمْرُ إِنَّ اللَّهَ وَعَدَكُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَ وَعَدْتُكُمْ فَأَخْلَفْتُكُمْ وَ ما كانَ لِیَ عَلَیْكُمْ مِنْ سُلْطانٍ إِلاَّ أَنْ دَعَوْتُكُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لی‏ فَلا تَلُومُونی‏ وَ لُومُوا أَنْفُسَكُم: و چون كار از كار گذشت [و داورى صورت گرفت‏] شیطان مى‏گوید: «در حقیقت، خدا به شما وعده داد وعده راست، و من به شما وعده دادم و با شما خلاف كردم، و مرا بر شما هیچ تسلطى نبود، جز اینكه شما را دعوت كردم و اجابتم نمودید. پس مرا ملامت نكنید«إبراهیم :22»

در این مقاله به معرفی مهمترین بدقولی های آدمی در برابر خداوند متعال می پردازیم، بدقولی هایی که نشان از بی معرفتی آدمی دارد که حتی در برابر آفریدگار خود نیز حاضر به رعایت عهد و پیمان خود نبوده و بارها زیر قولش می زند:

 

اگر فرزندی صالح به ما دهی به یقین از شاکران خواهیم بود



:: مرتبط با: عمومی .اسلامی .قران. ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1393/05/28
زمان : 08:23 ق.ظ
 

 




.:: This Template By : Theme-Designer.Com ::.