تبلیغات
امام حسن مجتبی علیه السلام - مطالب امام جعفر صادق علیه السلام
دانلود شب شهادت امام صادق (ع) ۱۳۹۴-کربلایی محسن صائمی
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1394/05/24
زمان : 09:30 ق.ظ
گرانبهاترین هدیه خدا به دوستانش
نظرات | ادامه مطلب

امام صادق

یك ساختمان اگر پایه ‌هاى محكمى داشته باشد، مى ‌تواند سال‌هاى طولانى پا برجا بماند. چنین خانه ‌اى در گذر زمان ممكن است ظاهرش كثیف و سیاه و در و دیوارش خراب شود، اما چون پایه ‌هایش محكم است، با كمى تعمیر و رنگ و تزیینات مى ‌توان آن را تمیز و مرتب كرد. اما اگر پایه و اساس محكمى نداشته باشد، هرچه هم رنگ بزنیم فایده ‌اى ندارد و با باد و باران یا سیلابى فرو خواهد ریخت

اسلام نیز نظیر خانه ‌اى است كه پایه ‌اى دارد و اگر ن پایه محكم و  پابرجا باشد بناى اسلام فرد و جامعه هم باقى خواهد ماند؛ هرچند ممكن است در معرض حوادث و آفاتى واقع شود و ظاهرش آسیب‌ هایى ببیند. به حسب روایتی نورانی از امام صادق علیه السلام  پایه و اسلام، محبت اهل بیت علیهم السلام است. آن حضرت  مى‌ فرمایند:

« و لِكُلِّ شَىْء اساسٌ و اَساسُ الاْسْلامِ حُبُّنا اَهلَ البیتِ؛ هر چیز پایه ‌اى دارد و پایه اسلام، محبت ما اهل‌ بیت است ». (1)

اما چرا محبت اهل بیت علیهم السلام پایه و اساس اسلام است؟

 

بهترین وسیله هدایت

اگر ما بخواهیم معرفت و محبت خداوند به شكل صحیح در دل‌هاى ما باقى بماند و چراغ راه زندگى ما در این دنیا باشد و موجب نجات و سعادت ما گردد، باید با محبت و معرفت اهل بیت علیهم السلام همراه شود. خداوند خود در قرآن خطاب به پیامبر صلى الله علیه وله  مى ‌فرماید:

« قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللّهَ فَاتَّبِعُونِی؛ (2) بگو: اگر خدا را دوست دارید از من پیروى كنید.»

محبت ما به اهل بیت علیهم السلام به سبب خویشاوندى و مسایلى از این قبیل نیست، بلكه براى آن است كه آنان بندگان شایسته خداوند هستند و مراتب بندگى را به نهایت رسانده ‌اند. پس این محبت، شعاعى از همان محبت ما به خدا است

شرط صدق در اظهار محبت به خداوند، تبعیت از پیامبر صلى الله علیه وآله قرار داده شده، و كمال تبعیت از پیامبر صلى الله علیه وله تبعیت از اهل بیت او است كه محبت آنها را به عنوان اجر و مزد رسالت از ما خواسته است. خداى متعال در قرآن كریم خطاب به پیامبر اكرم علیهم السلام مى‌فرماید:

« قُلْ لاأَسْئَلُكُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبى؛ (3) بگو: به ازاى آن  ]رسالت[  پاداشى از شما نمى ‌خواهم مگر دوستى درباره اهل بیتم

مسلّماً پیامبر صلى الله علیه وله از مردم براى رسالتش اجر و مزد نمى ‌خواهد، آنچه پیامبر صلى الله علیه وآله از مردم مى‌ خواهد هدایت و گام نهادن نان در صراط مستقیم است؛ و خداوند مى‌ داند كه این هدایت، بى وجود اهل بیت علیهم السلام و تمسك به نان صورت نمى ‌پذیرد. 

 

ترك گناه، مهمترین اثر محبّت

اگر در درون دمی، محبّتِ واقعی وجود داشته باشد، اولین اثرش، جلب رضای محبوب و تقدیم ن بر رضای دیگران است: «دلیل الحبّ إیثار المحبوب علی ما سواه» (4) برای تقدیم محبوب، باید دمی گِرد گناه نگردد تا گَرد آن بر چهره جانش ننشیند. از امام صادق علیه‌السلام نقل شده است: كسی كه معصیت الهی را مرتكب می‌ شود، دوستدار او نیست: «ما أحب الله عزّ و جلّ من عصاه»؛

نگاه به این شعر تمثّل جستند:

                            تعصی الإله و أنت تظهر حبّه                        هذا محال فی الفعال بدیعٌ

                             لو كان حبّك صادقاً لأطعته                           إنّ المحبّ لمن یحبّ مطیعٌ

« عصیان خدا می‌ كنی و اظهار محبّت به او می‌ كنی؟ به جانم سوگند كه این كار (عجیب و) بی ‌سابقه است. اگر محبّت تو (به خدا) واقعی بود، بی‌ تردید، اطاعتش می‌ كردی؛ زیرا دوست، مطیع دوست خودش است(5)

گناهكار از ارتكاب معصیت لذّت می ‌برد و چون گمان می ‌كند كمال وی در رسیدن به آن لذّتِ نامشروع است، خود آن لذّت و سبب آن، یعنی گناه را دوست دارد (هر چند به صورت ناخواسته). بنابراین، گناه، ریشه در محبّت دارد؛ چنان‌كه تقوا و ترك گناه نیز ریشه در محبّت دارد. در نتیجه، جان دمی هنگام ارتكاب گناه، صحنه جنگ محبّت به خدا و محبّت به لذّت نامشروع است. هر یك از این دو محبّت بیشتر باشد، دیگری را از صحنه بیرون می‌ راند.

اهل بیت
برکات محبت

1. ایمنى از عذاب

از شمار بى شمار آثار و برکات محبت و عشق به اهل بیت علیهم السلام و اطاعت از آنان امان یافتن از آتش در روز سنگین و پرنشیب و فراز قیامت است . امام صادق علیه السلام فرمود :

 « به خدا سوگند هر بنده اى كه خدا و رسولش را دوست بدارد و ولایت امامان را پذیرفته باشد و از دنیا برود، آتش دوزخ به او نخواهد رسید » .(6)

2. ثبات قدم بر صراط

از آثار دیگر عشق ورزى به اهل بیت علیهم السلام و اطاعت از فرمان ها و اوامرشان امان از لغزش بر صراط است . امام صادق علیه السلام از رسول خدا صلى الله علیه وآله نقل می فرماید :

« أَثْبَتَكُمْ قَدَماً عَلى الصِّراطِ، أَشَدَّكُمُ حُبّاً لاَِهْلِ بَیْتِی ؛



:: مرتبط با: امام جعفر صادق علیه السلام ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1392/06/12
زمان : 08:16 ق.ظ
داروی حکیمانه امام ششم در عصر پیچیدگی‌ها
نظرات | ادامه مطلب

امام صادق


در میان امامان معصوم علیهم ‌السلام، عصر امام ششم حضرت صادق علیه ‌السلام منحصر بفرد بوده و شرایط اجتماعی و فرهنگی عصر آن حضرت در زمان هیچ یك از امامان وجود نداشته است، زیرا آن دوره از نظر سیاسی، دوره ضعف و تزلزل حكومت بنی امیه و فزونی قدرت بنی عباس بود و این دو گروه مدتی در حال كشمكش و مبارزه با یكدیگر بودند.

 

یک امپراطوری نابسامان

بنی امیه در سالیان آخر زندگی امام باقر علیه‌ السلام و نیز سالهای آغاز امامت فرزندش امام صادق علیه السلام یكی از پرماجراترین فصول خود را می ‌گذرانید، قدرت نمائی های نظامی در مرزهای شمال شرقی "تركستان و خراسان" و شمال "آسیای صغیر و آذربایجان" و مغرب "افریقا و اندلس و اروپا" و از سوئی شورشهای پی در پی در نواحی عراق عرب و خراسان و شمال افریقا و هم چنین وضع نابسامان و پریشان ملی، حالت عجیبی به كشور گسترده مسلمان نشین داده بود.

در داخل امت كشمكش ‌های سیاسی و مذهبی شدید سبب شد که امت فرصت نیابد تا واقعیت اسلام را دریابد یا آن را زنده نگاه دارد. از دیدگاه نظری و عملی در افكار و روش مردم، عقیده ‌ای واضح و دارای خطوط كلی وجود نداشت و آن نتیجه گسترش عباسیان جدید بود كه مردم را در فساد و تباهی غرق كرده بودند و این كار با تزویر و از طریق جعل حدیث و فتوی به رای، و دلیر نمودن غالیان و صوفیان بود، و نتیجه این شد كه مبادی فاسد پدید می‌ آمد.

بر این همه، باید مهم‌ترین ضایعه فكری و معنوی عالم اسلام یعنی "شهادت امام باقر علیه ‌السلام" را افزود، كه شیعیان را داغدار نمود.

در واقع امام صادق علیه ‌السلام با دو گونه انحراف مواجه بود: انحراف در سطح سیاسی كه در دولت وقت مجسم شده بود و انحراف فکری خطرناكی كه در امت بود.

در این فضای مسموم و تاریك و در این روزگار پربلا و دشوار بود كه امام صادق علیه السلام، بار امانت الهی را بردوش كشید و به راستی چه ضروری و حیاتی است بار امانت، با آن مفهوم مترقی كه در فرهنگ شیعی شناخته شده است.

امام از در دست گرفتن حكومت خودداری فرمود و این كار را به وقتی موكول كرد كه نقش دگرگون‌ سازی امت را ایفا كند و در مجرای افكار تاثیر گذارد و در رویدادهای مهمِ نفوذ كند و انحراف‌های گوناگونی را كه واقعیت سیاسی و اجتماعی به وجود آورده بود تصحیح نماید

امام صادق علیه ‌السلام ناچار بود با همه‌ آن تناقضات و امواج منحرف و مخالف كه امت در شرایط و اوضاع آن می ‌زیست و هستی اسلام را تهدید می ‌كرد روبرو گردد. اینك پرسش ما این است كه امام ما چگونه همه‌ آن اوضاع و شرایط را كه به كمال پیچیدگی رسیده بود درمان فرمود؟

 



:: مرتبط با: امام جعفر صادق علیه السلام ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1392/06/12
زمان : 08:15 ق.ظ
ارادت ویژه رئیس مذهب به ساحت مقدس سالار شهیدان
نظرات | ادامه مطلب

امام صادق


تمام اولیای الهی نسبت به وجود نازنین اباعبدالله الحسین صلوات الله علیه علاقه خاصی داشتند؛ و این علاقه را با یاد کردن از حضرت اباعبدالله علیه السلام ابراز نمودند. در این میان امام جعفر صادق علیه السلام با توجه به فضای بازی که فراهم شده بود توانست در فضیلت امام حسین علیه السلام بیش از دیگر امامان سخن براند. سخنان ایشان در خصوص سیدالشهداء علیه السلام بسیار است. اما یکی از موضوعاتی که حضرت صادق علیه السلام درباره جدشان امام حسین علیه السلام بطور گسترده ای مطرح کردند، فضیلت زیارت ایشان است.

 

حقی از حقوق خدا و رسول

آن جناب فرمودند: اگر یكى از شما طول دهر و عمرش را به حجّ رفته ولى به زیارت حسین بن على علیهما السّلام نرود حتما و محقّقا حقّى از حقوق خدا و حقوق رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم را ترك كرده زیرا حق حسین علیه السّلام فرضیه و تكلیفى است از جانب خداوند كه بر هر مسلمانى واجب مى‏باشد.(1)

 

آداب سفر به کربلا

امام صادق علیه السّلام به یكى از یاران خود فرمود: آیا به زیارت قبر أبى عبد اللّه صلوات اللَّه علیه می روید؟ گفت: آرى. فرمود: براى این سفر سفره بر می دارید؟ گفت: آرى. فرمود: ولى اگر به زیارت قبور پدران و مادرانتان می رفتید چنین نمی كردید. گوید: عرض كردم در این صورت چه چیزى باید بخوریم؟ گفت: نان با شیر.

و در خبرى دیگر امام‏ صادق‏ علیه السّلام است كه فرمود: به من خبر رسیده است گروهى چون حسین‏ علیه السّلام را زیارت‏ می كنند، سفره ‏هائى به همراه خود می برند، كه بزغاله بریان، و حلواى خرما و امثال آنها در آن حمل شده است، در صورتى كه اگر قبور دوستانشان را زیارت می كردند چنین غذاها با خود نمی بردند.(2)

امام‏ صادق‏ علیه السّلام فرمودند: هر گاه خواستى امام حسین‏ علیه السّلام را زیارت‏ كنى، در حالى كه غمگین، اندوهگین، ژولیده موى، غبارآلود، گرسنه و تشنه ‏اى او را زیارت كن. زیرا همانا امام حسین علیه السّلام غمگین، اندوهگین، ژولیده مو، غبارآلود، گرسنه و تشنه شهید شد. حوایج خود را از او بخواه سپس بازگرد و آن جا را وطن خود قرار نده

زیارت از راه دور 

در روایت حنان بن سدیر از پدرش آمده است كه گفت: امام‏ صادق‏ علیه السّلام به من فرمود: اى سدیر، هر روز به زیارت قبر حسین‏ علیه السّلام مى ‏روى؟ عرضه داشتم نه فدایت شوم، فرمود: چه جفاست این كار شما، آیا در هر ماه زیارت‏ می كنى، عرض كردم: نه، فرمود: سالى یك بار به زیارت می روید؟ عرض كردم گاهى، فرمود: یا سدیر! چقدر نسبت به حسین علیه السّلام جفا و بى‏ مهرى است از شما، آیا نمى ‏دانى كه خداى تعالى را هزار هزار فرشته گردآلود و موى پریشان است كه بر حسین علیه السّلام می گریند و پیوسته زیارت مى كنند و خستگى نمى ‏پذیرند، و چه مى‏شود تو را كه هر هفته پنج بار به زیارت حسین علیه السّلام بروى یا روزى یك بار، عرضه داشتم: فدایت شوم میان من و قبر او فرسخها است؟ فرمود: بر بام خانه خود برو و به جانب راست و چپ بنگر سپس سر خود را به سوى آسمان بالا ببر سپس به سوى قبر توجّه نما و بگو:

«السّلام علیك یا أبا عبد اللّه السّلام علیك و رحمة اللَّه و بركاته»

براى تو یك زیارت نوشته خواهد شد.(3)

ضریح امام حسین

زائر کربلا و ملائکه

هرون بن حمزه غنوى گوید: شنیدم امام‏ صادق‏ علیه السّلام می فرمود: خداى تبارك و تعالى چهار هزار فرشته ژولیده و گردآلود بر قبر حسین‏ علیه السّلام گمارده كه تا روز قیامت بر او می گریند و هر كه آن حضرت را زیارت‏ كند وى را بدرقه كنند تا به مأمن او برسانند و اگر بیمار شود بامداد و شامگاه از او عیادت كنند و اگر بمیرد جنازه او را تشییع كنند و تا قیامت براى او آمرزش خواهند.(4)

 

زیارت با معرفت

ابن مسكان از امام‏ صادق‏ علیه السّلام روایت كرده است: هر كس به زیارت‏ حسین‏ علیه السّلام برود در حالى كه از مقام و منزلت او آگاه باشد (او را امام مفترض الطّاعة بداند و خود نیز از پیروان او باشد) نام او در علّیّین ثبت مى ‏شود.(5)

 



:: مرتبط با: امام جعفر صادق علیه السلام ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1392/06/12
زمان : 08:14 ق.ظ
یک امام و چهار مذهب
نظرات | ادامه مطلب

امام صادق

کتاب ارزشمند « الامام الصادق و المذاهب الاربعة » تالیف مرحوم آقای اسد حیدر مجموعه ارزشمندی است که علاقه مندان به مطالعه تاریخ زندگی آن امام همام می توانند از آن بهره ببرند. خوشبختانه ترجمه این کتاب با نام «امام صادق علیه السلام و مذاهب اهل سنت» در سال 1390 در هشت مجلد توسط انتشارات دانشگاه ادیان و مذاهب منتشر شده است و دوستاران فارسی زبان هم می توانند از مطالب آن استفاده نمایند.


 

پیشوایانِ صاحب فتوا

دوران امامت حضرت امام صادق علیه السلام یکی از دورانهای مهم و سرنوشت ساز در تاریخ امت اسلامی می باشد. دورانی است که اندیشه های کلامی و فقهی مختلف در قالب آراء و  فتاوای پیشوایان مذاهب اسلامی شکل گرفته است. در این عصر، رسالت امام، تبیین صحیح مکتب اهل بیت علیهم السلام و پاسخگویی به سوالات مخاطبین و پیروان دیگر مذاهب اسلامی است.

نویسنده کتاب به درستی معتقد است که انحصار مذاهب فقهی اهل سنت در چهار مذهب معروف ( حنفی ، شافعی ، مالکی ، حنبلی ) به تدریج و در طول زمان ایجاد شده است و دیگر مذاهب همچون مذهب سفیان ثوری و مذهب داوود بن علی ظاهری به تدریج از بین رفته است . او در این باره می گوید:

« انحصار تقلید در یکی از این چهار نفر و عدم جواز تقلید از غیر ایشان و بسته شدن باب اجتهاد به سال 645 ق بر می‌گردد. حکومت که دید معمولا فقه ابو حنیفه ، مالک ، شافعی و احمد تدریس می شود استادان مدرسه منتصریه را در کاخ وزیر جمع کرد و از آنان خواست از خودشان چیزی نگویند و از روی ادب و ترک کلام مشایخ چهار گانه را باز گو کنند» [1] 

و اینگونه بود که زمینه تدریجی برای محو شدن دیگر مذاهب اهل سنت فراهم آمد. بنابر این در زمان امام صادق علیه السلام علاوه بر مذاهب اربعه، چند مذهب دیگر نیز وجود داشته است و این نکته مهمی است که به لحاظ تاریخی اهمیت زیادی دارد.

شیعه تنها با دشمنان اهل بیت علیهم السلام مخالف است و اگر شخصی از صحابه هم با اهل بیت پیامبر علیهم السلام دشمنی کرده باشد مورد مخالفت شیعه قرار می گیرد اما دیگر صحابه محترم هستند و دعای امام سجاد علیه السلام در صحیفه سجادیه در مدح صحابه سند برائت شیعه از تهمت پیش گفته می باشد

خاستگاه وحیانی یک مذهب

این بحث مربوط به مذاهب اهل سنت بود . لکن تاریخ مذهب اهل بیت علیهم السلام داستان دیگری دارد. مذهب اهل بیت علیهم السلام که از زمان امام صادق علیه السلام به صورت آشکارتری جایگاه خود را در میان دیگر مذاهب اسلامی آشکار کرد، بر اساس احادیث معتبر خاستگاهی متصل به وحی دارد. به این معنی که احادیثی که امام صادق علیه السلام به عنوان احکام و تشریفات فقه جعفری بیان فرمودند اجتهادات و استنباطات فکری ایشان نیست – بر خلاف مطالب دیگر پیشوایان مذاهب اسلامی – بلکه احادیثی است که از طریق اجداد بزرگوارشان از رسول خدا صلی الله علیه واله نقل فرمودند.

در کتاب شریف کافی از امام صادق علیه السلام روایت داریم که:

« حدیثی حدیث ابی و حدیث ابی حدیث جدی و حدیث جدی حدیث الحسین و حدیث الحسین حدیث الحسن و حدیث الحسن حدیث امیرالمومنین و حدیث امیرالمومنین حدیث رسول الله و حدیث رسول الله قول الله عزوجل» [2].

یعنی: حدیث من حدیث پدرم است و حدیث ایشان حدیث جدم و حدیث جدم حدیث امام حسین علیه السلام و حدیث امام حسین علیه السلام حدیث امام حسن علیه السلام و حدیث امام حسن علیه السلام حدیث امیرالمۆمنین علیه السلام و حدیث ایشان حدیث پیامبر اکرم صلی الله علیه واله و حدیث پیامبر صلی الله علیه واله قول خداوند عز و جل می‌باشد.

شیعه
کوتاهیِ شیعه

با این حال، کوتاهی های شیعه در معرفی صحیح مذهب خود در طول تاریخ سبب شده تا نه تنها جایگاه مذهب در میان امت اسلامی، محترم و ارزشمند قلمداد نشود، بلکه این مذهب مورد غفلت و بی اطلاعی متفکران برجسته اسلامی قرار گرفته و آنها در آثارشان افکار و فتاوای این مذهب اسلامی را نادیده بگیرند.

تبلیغات دشمنان شیعه هم همراه عامل مذکور، مزید بر علت شده و فضا را برای جویندگان حقیقت تیره و تار کرده است.

مقامی باشکوه

کاری که مرحوم اسد حیدر در این کتاب ارزشمند انجام داده این است که با معرفی امام صادق علیه السلام و مقام و منزلت ایشان در میان علمای معاصر خویش، جایگاه مذهب جعفری را در میان امت اسلامی نشان دهد.

خواننده کتاب هنگامی که در مجلد دوم با نام 124 نفر از شاگردان آن حضرت مواجه می شود، متوجه می شود که با چه شخصیتی روبرو شده است و آنگاه که کلمات علمای اسلام را درباره آن حضرت مطالعه می‌کند[3] متوجه می شود که باید نهایت توجه و احترام را به فرمایشات آن حضرت داشته باد.



:: مرتبط با: امام جعفر صادق علیه السلام ,
نویسنده : عظیم جان آبادی
تاریخ : 1392/06/12
زمان : 08:13 ق.ظ
 

 




.:: This Template By : Theme-Designer.Com ::.